Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Ο ΕΠΙΛΗΣΜΩΝ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΜΑΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ


 Οι Κερκυραίοι πολίτες που παρακολουθούν τις τοπικές εξελίξεις και τα τρέχοντα γεγονότα θα γνωρίζουν ότι από μηνός περίπου το Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας βρίσκεται στη δυσχερή θέση να διαχειρίζεται το σοβαρό ιδιοκτησιακό πρόβλημα που προέκυψε με την απόφαση μεταβίβασης στο ΤΑΙΠΕΔ ενός πολύ σημαντικού περιουσιακού του στοιχείου.
Πρόκειται για το παλαιό κτηριακό συγκρότημα του Ψυχιατρείου που εξυπηρετεί βασικές στεγαστικές ανάγκες των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας και προσφέρει συγχρόνως στέγη και σε τρία Τμήματα του Ιονίου Πανεπιστημίου.
Όλο αυτό το διάστημα το Δ.Σ του Γενικού Νοσοκομείου ενεργεί προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίσιμη αυτή ιδιοκτησιακή συγκυρία που θέτει σε κίνδυνο τις νέες Υπηρεσίες Υγείας οι οποίες μάλιστα εκτιμάται ότι αποτελούν ένα πρότυπο ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας και για τις οποίες έχουν επενδυθεί σημαντικοί ευρωπαϊκοι και εθνικοί πόροι..
Το ίδιο αυτό διάστημα γι΄αυτό το πρόβλημα που έχει προκύψει έχουν κινητοποιηθεί όλοι οι Φορείς και οι Οργανώσεις της Κέρκυρας, οι οικογένειες των ασθενών και οι Οργανώσεις των ληπτών των Υπηρεσιών, οι επαγγελματίες του χώρο, τα μέσα ενημέρωσης και βεβαίως η εκκλησία που βρίσκεται πάντοτε δίπλα στους ασθενείς και υποστηρίζει την υπόθεση των αλλαγών στην Ψυχική Υγεία. Ακόμα και το ίδιο το ΤΑΙΠΕΔ θεώρησε υποχρέωσή του να απαντήσει σε σχετικό ερώτημα του απερχόμενου Δημάρχου Κου Τερπεκλή υποσχόμενο ότι θα συζητήσει εγκαίρως με όλους τους εμπλεκόμενους Φορείς τις όποιες μελλοντικές αλλαγές.
Κανένας βέβαια δεν εφησυχάζει και για αυτό τις επόμενες ημέρες θα κατατεθούν προσφυγές προς το Συμβούλιο της Επικρατείας μέσω των οποίων στοχεύεται η ανάκληση της απόφασης αυτής της μεταβίβασης.
Σε κάθε περίπτωση η κινητοποιήσει αυτή και ο διάλογος ανάμεσα σε πολίτες, πολιτικούς, θεσμικούς Φορείς και Οργανώσεις φανερώνει μια ευαισθησία, μία αλληλεγγύη και ένα κοινωνικό ενδιαφέρον απέναντι στο πρόβλημα αλλά και την ικανότητα διάδρασης και επικοινωνίας ανάμεσα στα διάφορα μέρη του κοινωνικού συνόλου.
Ποιος όμως από τους ενδιαφερόμενους Φορείς έλαμψε δια της απουσίας του από αυτόν τον ανοιχτό κοινωνικό διάλογο; Οι Αρχές του Ιονίου Πανεπιστημίου. Και όχι βέβαια γιατί αδράνησαν μπροστά στο ενδεχόμενο απώλειας των Τμημάτων που στεγάζονται στο χώρο του Ψυχιατρείου αλλά γιατί το Πανεπιστήμιο όλο αυτό το διάστημα κινήθηκε μόνο του ή πιο σωστά κινήθηκε « για λογαριασμό του ».
Τόσο η Πρύτανης όσο και το Συμβούλιο Διοίκησης ενεργώντας αφ΄υψηλού και ορθώνοντας κάγκελα παντού κινήθηκαν επιθετικά προς τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας και τα συμφέροντα του Γενικού Νοσοκομείου και καταπατώντας αυθαίρετα χώρους που δεν τους ανήκουν απαιτούν σήμερα ανοιχτά πλέον τη χρήση ολόκληρου του συγκροτήματος που μεταβιβάστηκε στο ΤΑΙΠΕΔ.
Η σφοδρότητα και το σκεπτικό του αιτήματος αγγίζουν μάλιστα τα όρια μίας παράξενης λογικής: « ……..επειδή πιστεύουμε ακράδαντα ότι κανείς δεν έχει στις βλέψεις του να ζημιώσει το Ιόνιο Πανεπιστήμιο….το Συμβούλιο του Ιονίου Πανεπιστημίου ζητεί μετ΄επιτάσεως την παραχώρηση χρήσης των κτηριακών εγκαταστάσεων του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Κέρκυρας εκτάσεως 17.365,67 τ.μ. στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, όπως συνέβη στην περίπτωση του πρώην Νοσοκομείου Κέρκυρας, το οποίο παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη….».
Με τη λογική αυτή δηλαδή αν το Γενικό Νοσοκομείο ή κάποιος άλλος διεκδικεί ή υποστηρίζει να παραμείνουν οι Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας εκεί που σήμερα λειτουργούν και βεβαίως εκεί που μέχρι σήμερα ήταν χώρος δικής τους ιδιοκτησίας, κατά το Συμβούλιο έχει στις σκέψεις του να ζημιώσει το Ιόνιο Πανεπιστήμιο..
Όσο και να αγαπά κανείς το Ιόνιο Πανεπιστήμιο για ό,τι συμβολίζει για το χθές αλλά και να είναι υπέρμαχος για ότι αξίζει και προσφέρει στο σήμερα, αρχίζει εδώ να έχει κάποιες απορίες. Να αναρωτιέται δηλαδή πώς εννοούν οι Πανεπιστημιακοί μας Δάσκαλοι τις σχέσεις τους με την κοινωνία μέσα στην οποία ζουν και λειτουργούν..
Υπάρχουν δηλαδή για αυτούς οι άλλοι ή τους «λησμονούν»γιατί είναι απορροφημένοι μόνο στον δικό τους κόσμο; Τους απασχολούν οι ανάγκες των άλλων ή μόνον οι δικές τους; Σημαίνει για αυτούς κάτι η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση και το επιδιωκόμενο κοινωνικό αγαθό της Ψυχικής Υγείας ή πιστεύουν ότι αξίζουν μόνο τα δικά τους επιτεύγματα; Αναγνωρίζουν στο Γενικό Νοσοκομείο το δικαίωμα να διεκδικεί, με θεμιτά μέσα την περιουσία του και να προβάλλει τις ανάγκες του ή πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα κάποιας απόλυτης προτεραιότητας απέναντι στις ανάγκες του Γενικού Νοσοκομείου; Και ακόμα, όταν το Γενικό Νοσοκομείο διεκδικεί και προβάλλει τις ανάγκες του γιατί πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο αποτελεί απειλή για το Ιόνιο Πανεπιστήμιο;.
Γεννιούνται πράγματι αυτές οι απορίες και ας είναι γνωστό ότι ζούμε σε μία εποχή ναρκισσιστικού πολιτισμού όπου καλλιεργείται η φιλοδοξία της πρωτιάς του number one και της δικής μας υπερήφανης  σπουδαιότητας σε βαθμό που μας κάνει να «λησμονούμε» τους διπλανούς μας άλλους και τις ανάγκες τους. Απλά, θα περίμενε κανείς ότι το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, κατ’ εξοχήν πολιτιστικός θεσμός δεν θα αγνοούσε τόσο υπεροπτικά τον πολιτισμό της Ψυχικής Υγείας και ότι θα έθετε σε διαφορετικές βάσεις το υπαρκτό και φλέγον ζήτημα της στεγαστικής του υποδομής.

Ανδρέας Κατσαρός
Ψυχίατρος – Συντ. Διευθυντής Ε.Σ.Υ

Κέντρο Ψυχικής Υγείας – Ιατροπαιδαγωγικό Κέρκυρας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

.

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Ο ΕΠΙΛΗΣΜΩΝ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΩΝ ΜΑΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ


 Οι Κερκυραίοι πολίτες που παρακολουθούν τις τοπικές εξελίξεις και τα τρέχοντα γεγονότα θα γνωρίζουν ότι από μηνός περίπου το Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας βρίσκεται στη δυσχερή θέση να διαχειρίζεται το σοβαρό ιδιοκτησιακό πρόβλημα που προέκυψε με την απόφαση μεταβίβασης στο ΤΑΙΠΕΔ ενός πολύ σημαντικού περιουσιακού του στοιχείου.
Πρόκειται για το παλαιό κτηριακό συγκρότημα του Ψυχιατρείου που εξυπηρετεί βασικές στεγαστικές ανάγκες των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας και προσφέρει συγχρόνως στέγη και σε τρία Τμήματα του Ιονίου Πανεπιστημίου.
Όλο αυτό το διάστημα το Δ.Σ του Γενικού Νοσοκομείου ενεργεί προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίσιμη αυτή ιδιοκτησιακή συγκυρία που θέτει σε κίνδυνο τις νέες Υπηρεσίες Υγείας οι οποίες μάλιστα εκτιμάται ότι αποτελούν ένα πρότυπο ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στη χώρα μας και για τις οποίες έχουν επενδυθεί σημαντικοί ευρωπαϊκοι και εθνικοί πόροι..
Το ίδιο αυτό διάστημα γι΄αυτό το πρόβλημα που έχει προκύψει έχουν κινητοποιηθεί όλοι οι Φορείς και οι Οργανώσεις της Κέρκυρας, οι οικογένειες των ασθενών και οι Οργανώσεις των ληπτών των Υπηρεσιών, οι επαγγελματίες του χώρο, τα μέσα ενημέρωσης και βεβαίως η εκκλησία που βρίσκεται πάντοτε δίπλα στους ασθενείς και υποστηρίζει την υπόθεση των αλλαγών στην Ψυχική Υγεία. Ακόμα και το ίδιο το ΤΑΙΠΕΔ θεώρησε υποχρέωσή του να απαντήσει σε σχετικό ερώτημα του απερχόμενου Δημάρχου Κου Τερπεκλή υποσχόμενο ότι θα συζητήσει εγκαίρως με όλους τους εμπλεκόμενους Φορείς τις όποιες μελλοντικές αλλαγές.
Κανένας βέβαια δεν εφησυχάζει και για αυτό τις επόμενες ημέρες θα κατατεθούν προσφυγές προς το Συμβούλιο της Επικρατείας μέσω των οποίων στοχεύεται η ανάκληση της απόφασης αυτής της μεταβίβασης.
Σε κάθε περίπτωση η κινητοποιήσει αυτή και ο διάλογος ανάμεσα σε πολίτες, πολιτικούς, θεσμικούς Φορείς και Οργανώσεις φανερώνει μια ευαισθησία, μία αλληλεγγύη και ένα κοινωνικό ενδιαφέρον απέναντι στο πρόβλημα αλλά και την ικανότητα διάδρασης και επικοινωνίας ανάμεσα στα διάφορα μέρη του κοινωνικού συνόλου.
Ποιος όμως από τους ενδιαφερόμενους Φορείς έλαμψε δια της απουσίας του από αυτόν τον ανοιχτό κοινωνικό διάλογο; Οι Αρχές του Ιονίου Πανεπιστημίου. Και όχι βέβαια γιατί αδράνησαν μπροστά στο ενδεχόμενο απώλειας των Τμημάτων που στεγάζονται στο χώρο του Ψυχιατρείου αλλά γιατί το Πανεπιστήμιο όλο αυτό το διάστημα κινήθηκε μόνο του ή πιο σωστά κινήθηκε « για λογαριασμό του ».
Τόσο η Πρύτανης όσο και το Συμβούλιο Διοίκησης ενεργώντας αφ΄υψηλού και ορθώνοντας κάγκελα παντού κινήθηκαν επιθετικά προς τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας και τα συμφέροντα του Γενικού Νοσοκομείου και καταπατώντας αυθαίρετα χώρους που δεν τους ανήκουν απαιτούν σήμερα ανοιχτά πλέον τη χρήση ολόκληρου του συγκροτήματος που μεταβιβάστηκε στο ΤΑΙΠΕΔ.
Η σφοδρότητα και το σκεπτικό του αιτήματος αγγίζουν μάλιστα τα όρια μίας παράξενης λογικής: « ……..επειδή πιστεύουμε ακράδαντα ότι κανείς δεν έχει στις βλέψεις του να ζημιώσει το Ιόνιο Πανεπιστήμιο….το Συμβούλιο του Ιονίου Πανεπιστημίου ζητεί μετ΄επιτάσεως την παραχώρηση χρήσης των κτηριακών εγκαταστάσεων του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Κέρκυρας εκτάσεως 17.365,67 τ.μ. στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, όπως συνέβη στην περίπτωση του πρώην Νοσοκομείου Κέρκυρας, το οποίο παραχωρήθηκε στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη….».
Με τη λογική αυτή δηλαδή αν το Γενικό Νοσοκομείο ή κάποιος άλλος διεκδικεί ή υποστηρίζει να παραμείνουν οι Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας εκεί που σήμερα λειτουργούν και βεβαίως εκεί που μέχρι σήμερα ήταν χώρος δικής τους ιδιοκτησίας, κατά το Συμβούλιο έχει στις σκέψεις του να ζημιώσει το Ιόνιο Πανεπιστήμιο..
Όσο και να αγαπά κανείς το Ιόνιο Πανεπιστήμιο για ό,τι συμβολίζει για το χθές αλλά και να είναι υπέρμαχος για ότι αξίζει και προσφέρει στο σήμερα, αρχίζει εδώ να έχει κάποιες απορίες. Να αναρωτιέται δηλαδή πώς εννοούν οι Πανεπιστημιακοί μας Δάσκαλοι τις σχέσεις τους με την κοινωνία μέσα στην οποία ζουν και λειτουργούν..
Υπάρχουν δηλαδή για αυτούς οι άλλοι ή τους «λησμονούν»γιατί είναι απορροφημένοι μόνο στον δικό τους κόσμο; Τους απασχολούν οι ανάγκες των άλλων ή μόνον οι δικές τους; Σημαίνει για αυτούς κάτι η Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση και το επιδιωκόμενο κοινωνικό αγαθό της Ψυχικής Υγείας ή πιστεύουν ότι αξίζουν μόνο τα δικά τους επιτεύγματα; Αναγνωρίζουν στο Γενικό Νοσοκομείο το δικαίωμα να διεκδικεί, με θεμιτά μέσα την περιουσία του και να προβάλλει τις ανάγκες του ή πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα κάποιας απόλυτης προτεραιότητας απέναντι στις ανάγκες του Γενικού Νοσοκομείου; Και ακόμα, όταν το Γενικό Νοσοκομείο διεκδικεί και προβάλλει τις ανάγκες του γιατί πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο αποτελεί απειλή για το Ιόνιο Πανεπιστήμιο;.
Γεννιούνται πράγματι αυτές οι απορίες και ας είναι γνωστό ότι ζούμε σε μία εποχή ναρκισσιστικού πολιτισμού όπου καλλιεργείται η φιλοδοξία της πρωτιάς του number one και της δικής μας υπερήφανης  σπουδαιότητας σε βαθμό που μας κάνει να «λησμονούμε» τους διπλανούς μας άλλους και τις ανάγκες τους. Απλά, θα περίμενε κανείς ότι το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, κατ’ εξοχήν πολιτιστικός θεσμός δεν θα αγνοούσε τόσο υπεροπτικά τον πολιτισμό της Ψυχικής Υγείας και ότι θα έθετε σε διαφορετικές βάσεις το υπαρκτό και φλέγον ζήτημα της στεγαστικής του υποδομής.

Ανδρέας Κατσαρός
Ψυχίατρος – Συντ. Διευθυντής Ε.Σ.Υ

Κέντρο Ψυχικής Υγείας – Ιατροπαιδαγωγικό Κέρκυρας

Δεν υπάρχουν σχόλια: